رابطه و و ظیفه ویتامین ها و مواد معدنی

مواد معدنی و ویتامین ها نمی توانند بدون یکدیگر کاری انجام دهند .
مثلا : اگر شخصی ویتامین ث نیاز دارد ، باید بدن او انباری از مس را داشته باشد .
برای گرفتن مس نیز باید بدن از پیش آهن و سلن و کلیوم را دارا باشد .
اگر بجای هر چیزی شخص در زیاد گرفتن ویتامین ث کوشش کند آن زمان کمبود مس سبب بالا رفتن آهم بدن می شود .
ویتامین و مواد معدنی نسبت به شرایط یکدیگر مدیون و مسئول هستند ، و هرکدام از آن ها دو وظیفه دارند :
1- همکاری درجهت نیرو دادن به یکدیگر .
2- وظیفه ی هرکدام به دیگری متفاوت و خصمانه است ، به طوری که در صورت نداشتن تعادل دیگری را ضعبف و خراب کند .
پس وظیفه ما در شناختن آنها و وظایف شان بسیار مهم است .

برای مثال :
مس و آهن باید در خدمت باشند تا بتوانند هموگلوبین ( مواد اکسیژن دار در گلبول قرمز ) درست جذب شود .
کلسیم و فسفر و منیزیم با هم برای سالم نگاهداشتن اسکلت بدن ما همیاری می نمایند .
ویتامین ث خاصیت آهن را زیاد می کند .
ویتامین د D سبب جذب کلسیم می شود .
اگر ما کلسیم زیاد مصرف کنیم ، روی ، آهن ، فسفر و منیزیم ، کم می شوند .
بدون در نظر گرفتن مقدار لازم هر کدام از این مواد ، نه تنها بدن را معرض خطر قرار می دهیم ، بلکه سبب می شویم تا کار خود را نیز به طور طبیعی انجام ندهد .
اگر تصمیم گرفته اید که ویتامین یا مواد معدنی زیاد تری به صورت قرص مصرف نمایید ، بهتر است با متخصصان کارآمد در این باره نیز مشورت نمایید .
هر چقدر عادات اشتباه در امر تغذیه در نزد افراد زیادتر ، و کمبود مواد در در مواد غذایی بیشتر شود ، مصرف مکملهای غذایی (دارای ویتامین و مواد معدنی ) بطرز چشمگیری افزایش می باشد .