نظارت بر احساسات با تغذیه

خوردن یک موضوع ساده ای نیست که تنها گرسنگی رفع شود.
با تأسف باید گفت که اغلب یک احساسی ولو گرسنگی در پشت آن هست ، که توسط خوردن باید آرام شود.
می خوریم تا خود را تسلی دهیم و جای خالی ای را در درون خود پرکنیم ، یا گاهی بمنظور پس زدن احساسی درونی ، به این کار اقدام می کنیم ، که نکند آن بیرون بجهد .
ناخودآگاه دلیل هایی وجود دارد که ما به سمت لیسک و آب نبات و جیپس و نوشابه های رنگ وارنگ می کشاند تا جیب صاحبان مغازه های آنها پر از پول کند .

دردسراین همه کالری های اضافی!

گاهی نیز بدن خود را دچار دردسر می کنیم که این همه کالری های زیادی را توی آن می ریزیم .
این شیرینی های خانمان برانداز ، چند دقیقه و یا ساعتی راضی کننده است ، بعد دوباره با اشتهای بیشتری شخص به سوی چیز دیگری کشیده میشود .
گرچه خود شخص گاهی میداند که کارش درست نیست ، ولی کمتر پیش می آید که با عزمی راسخ از آن دست بردارد .
پژوهشگران ثابت نموده اند که نزدیک به ۸ هفته طول میکشد تا شخصی از عادت بد اعتیاد دست بکشد . پس ، آسان تر فراموش کردن تصمیم و ادامه دادن عادت می باشد . بنابراین شخص باید خیلی روی کارهای خود وسواس بخرج دهد تا بدن وی به چیز خوبی خو بگیرد .
آسان تر آن است که از قدم نخست با احتیاط وارد مرحله ای شود تا به دردسر نیفتد .